فاش مي گويم و از گفته ي خود دلشادم بنده ي عشقم و از هر دو جهان ازادم

فاش مي گويم و از گفته ي خود دلشادم
بنده ي عشقم و از هر دو جهان ازادم

طاير گلشن قدسم جه دهم شرح فراق
كه در اين دامگه حادثه چون افتادم

من ملك بودم و فردوس برين جايم بود
ادم اورد بدين دير خراب ابادم

سايه طوبي و دلجويي حور و لب حوض
به هواي سر كوي تو برفت از يادم

نيست بر لوح دلم جز الف قامت دوست
چه كنم حرف دگر ياد نداد استادم

كوكب بخت مرا هيچ منجم نشناخت
يا رب از مادر گيتي به چه طالع زادم

تا شدم حلقه به گوش در ميخانه ي عشق
هر دم از نو غمي ايد به مباركبادم

گر خور خون جگر مردمك ديده سزاست
كه چرا دل به جگر گوشه ي مردم دادم

پاك كن ديده ي حافظ به سر زلف ز اشك
ور نه اين سيل دمادم بكند بنيادم

کلمات کلیدی :
نظرات بییندگان :

بهترین مشاغل و خدمات شهر خود را ، در سایت نشونه پیدا کنید.

مشاهده سایت نشونه