علــی ای هـمای رحـمت تو چه آیتـی خدا را

علــی ای هـمای رحـمت تو چه آیتـی خدا را
دل اگـر خـدا شـنـاسـی همه در رخ علی بین
بــه خــدا کـه در دو عــالـم اثــر از فـنـا نـماند
مـگـر ای سهاب رحـمـت تو ببـاری ارنه دوزخ
بــرو ای گــدای مسکیـن در خــانه عـلی زن
به جـز از عـلی که گــوید به پسر که قاتل من
به جــز از عــلی کـه آرد پسـری ابوالعجاعب
چــو بــه دوســت عـهد بنـدد ز میــان پاکبـازان
نه خــدا توانمش خواند نه بشـر تـوانمش گفت
به دو چشم، خونفشانم هَله ای نسیم رحمت
به امیـد آن که شــایـد بـرسـد بـه خـاک پایـت
چو تویـی قضای گردان به دعـای مستمنـدان
چه زنم چـو نـای هر دم ز نـوای شـوق او دم
همه شب در این امیدم که نسیم صبح گاهی
ز نــوای مــرغ یـاحـق بـشنـو که در دل شـب
که به مـا ســوا فـکـندی هـمـه سایـه هـمـا را
به عـلی شـنـاخـتم مـن به خــدا قـسم خـدا را
چـو عـلــی گـرفـتـه بـاشـد سر ِ چشـمـه بـقا را
به شــراب قـهر ســوزد هــمـه جـان مـاسـوا را
کــه نــگیــن پـادشــاهـی دهـد از کــرم گــدا را
چــو اسیـر تـوســت اکـنـون بــه اسیـر کـن مــدارا
که عــلــم کـنــد بـه عالــم شـهــدای کـربـــلا را
چــو عــلی کـه مـی تـوانـد که به سـر بـرد وفا را
متحـیـّـرم چــه نــامـم شــه مـلـک لافــتـی را
کــه ز کــوی او غـبــاری بــه مـن آر طــوطـیـا را
چــه پیــام هــا سپـردم هـمـه ســوز دل، صبــا را
کــه ز جـــان مــا بـگــردان ره آفــت قــضـا را
کـه لـســان غـیـب خـوشـتــر بـنـوازد ایـن نوا را
بـــه پـــیــام آشـنــایــی بـنـــوازد آشــنـا را
غم دل به دوست گفتن چه خوش است شهریارا
کلمات کلیدی :
نظرات بییندگان :

بهترین مشاغل و خدمات شهر خود را ، در سایت نشونه پیدا کنید.

مشاهده سایت نشونه